Dance Throughout The Year: 25 YEARS REVISIT

25η Πλατφόρμα Χορογραφίας Κύπρου – Παράλληλες Εκδηλώσεις

Παρασκευή 14 Νοεμβρίου

END-LESSNESS II
Echo Arts – Αριάννα Οικονόμου
19:30 — Performance & Q&A
@Art Studio 55

Στα 25 χρόνια Πλατφόρμας – Revisit,  η χορογράφος Αριάννα Οικονόμου επισκέπτεται τη σόλο  περφόρμανς  «End-Lessness» που παρουσιάστηκε στην  6η Πλατφόρμα Χορού τον Μάρτη του 2006 στο Θέατρο Ριάλτο, με περφόρμερ χορευτή Φώτη Νικολάου, βασισμένη πάνω σε ένα κείμενο/ ιστορία του Σάμουελ Μπέκεττ με τίτλο  SANS/ ΧΩΡΙΣ (1969) μεταφρασμένο από τον ίδιο ένα χρόνο μετά LESSNESS  (1970), ένα κείμενο που πήρε μεγάλη προσοχή γραμμένο ένα χρόνο μετά την απονομή ΝΟΜΠΕΛ στον συγγραφέα.

Σήμερα 20 χρόνια μετά η χορογράφος σε συνεργασία με τον ανερχόμενο περφόρμερ χορευτή της νέας γενιάς Ηλία Κλάρκ,  στο End-Lessness II, διερωτάται για το ρόλο της τέχνης σήμερα, όπου κατακλυζόμαστε από ερείπια, και ανελέητους πολέμους, και που ενώ έχουμε την υποχρέωση προς την έκφραση, η ζώσα αλήθεια δεν δύναται πλέον να λεχθεί. Στα λόγια του Μπέκεττ- «δεν έχουμε   τίποτε να εκφράσουμε, τίποτε με το οποίο να το εκφράσουμε, καμία δύναμη έκφρασης, καμία επιθυμία έκφρασης, ενώ ως καλλιτέχνες έχουμε την υποχρέωση προς την εκφραση».

Ένώ το 2006 η χορογράφος πλαισιώνει τη κίνηση μέσα από τη δημιουργία ενός εικαστικού περιβάλλοντος και  ηχοτοπίου, με το κείμενο να ακούγεται σε τρεις γλώσσες αγγλικά- γαλλικά – ελληνικά, σε αυτή την εκδοχή στις Παράλληλες εκδηλώσεις 25 Years Revisit,  η χορογράφος στρέφεται προς μια  μινιμαλιστική αλλά και δομική προσέγγιση με κύριο μέλημα να καθρεφτίσει τη δομή του κειμένου, ένα κείμενο που μιλά για τα ερείπια… το αχανές, το άλεκτο, το ανείπωτο, την ανονόμαστη σημασία, την αιχμηρή κόψη της σιωπής κτισμένο μέσα από 62 φράσεις που επαναλαμβάνονται μέσα από τη χρήση του τυχαίου σε 24 στροφές. Το κείμενο αυτό  χρησιμοποιήθηκε σε ένα περιοδικό τέχνης το 1990  για την εμπόλεμη κατάσταση στο Λίβανο.
Σήμερα σκεφτόμαστε τη Γάζα.

Ερείπια αληθινό καταφύγιο επιτέλους προς το                                             
οποίο από τόσο μακριά μετά από τόσα λαθεμένα
χρόνος ξεχασμένος.
Πάντα μονο φανταστικό το γαλάζιο σε μια τρελή φαντασία                                                            
το γαλάζιο ουρανί της ποίησης.
Φως λευκώ εγγύτατα κεφάλι μέσα από το 
ήρεμο φως του λογικού όλα ξεχασμένα
…………………………………………………………………………………..
Μικρό σώμα μικρός μονοκόμματος όγκος καρδιά                                                                       
που χτυπάει γκρίζο σταχτί μόνο ορθό.
Μικρό σώμα γκρίζο σταχτί μονοκόμματος όγκος
καρδιά που χτυπάει αντίκρυστο αχανές.
Μικρό σώμα μικρός μονοκόμματος όγκος γεννητικά πατηκωμένα
κύλος ενιαίος όγκος γκρίζο αυλάκι πατηκωμένο.
Χίμαιρα η αυγή που διώχνει τις χείμαιρες και η άλλη που λέγεται σούρουπο. 

Χορογραφία & ζωντανή ανάγνωση σε διάλογο με τον περφόρμερ: Αριάννα Οικονόμου
Ερμηνεία: Ηλίας Κλάρκ
Βίντεο: Στυλιανός Χρυσοστόμου
Μουσική: Λάρκος Λάρκου, Αλέξης Βασιλείου (2006)
Φωνή: Πωλ Στιούαρντ / Φιλιπ Λεντριου / Γιώργος Τσιάκκας

Σάββατο 15 Νοεμβρίου

NOTHING
Μιλένα Ούγκρεν Κούλας

10:00–12:00 — Εργαστήριο Ρεπερτορίου “NOTHING”
@Δημοτικό Κέντρο Χορού / Municipal Dance Centre

*Για το Εργαστήριο Ρεπερτορίου – απαραίτητη κράτηση εδώ.

19:30 — Performance
@Art Studio 55

“Όταν δημιούργησα το έργο Nothing, δεν είχα καμία συνειδητή ιδέα για το τι πραγματικά επρόκειτο. Απλώς το ένιωθα βαθιά μέσα μου. Δεν υπήρχε κάποια διανοητική σύλληψη που να το καθοδηγεί — μόνο μια σπλαχνική ανάγκη να εκφράσω κάτι που ακόμη δεν μπορούσα να ονομάσω. Τότε δεν το καταλάβαινα, και σε μεγάλο βαθμό, ακόμα δεν το καταλαβαίνω πλήρως. Όμως το ένιωθα έντονα. Ήταν ένα έργο που γεννήθηκε από την ένταση — από το να νιώθεις κάτι τόσο βαθιά, που για να επιβιώσει, έπρεπε να μεταμορφωθεί σε τίποτα.

Το Nothing δημιουργήθηκε το 2008 για την Πλατφόρμα Χορογραφίας Κύπρου και ερμηνεύτηκε από εμένα. Στην επανεπίσκεψη του έργου με τη Μάγδα, αρχικά επέστρεψα μόνη μου στο υλικό της κίνησης και έπειτα της το δίδαξα. Διδάσκοντάς της τη χορογραφία, προσπάθησα να αναλογιστώ και να κατανοήσω το νόημά της. Συνειδητοποίησα πως ένα μεγάλο μέρος αυτού του έργου αφορά ακριβώς το να μη γνωρίζεις — αλλά να το νιώθεις βαθιά, στο ένστικτό σου. Έτσι, χρειάστηκε να περάσουμε μέσα από μια διαδικασία απομάθησης — μια διαδικασία λήθης και εμπιστοσύνης στη σοφία του σώματος, πέρα από τη γλώσσα ή τη λογική.Το έργο συνεχίζει να εξελίσσεται μέσα από αυτή την ένταση — ανάμεσα στη μνήμη και την απελευθέρωση, ανάμεσα στην παρουσία και την απουσία — ανάμεσα στο όλα και στο τίποτα”.

Χορογραφία: Μιλένα Ούγκρεν Κούλας
Ερμηνεία: Μάγδα Αργυρίδου
Μουσική: πρώτο μέρος: Γιώργος Κούλας,
Δεύτερο μέρος: Λούμπος Φίσερ: 15 Prints After Dürer’s Apocalypse

Κυριακή 16 Νοεμβρίου

Between Crisis and Revival
10:00–11:30
— Long Table Discussion & Snacks
@Art Studio 55

Το WET είναι ήταν ένα παιχνίδι με το νερό
Πέτρος Κονναρής

16:00–20:00 — Έκθεση & Περφόρμανς μακράς διαρκείας
@Art Studio 55

Το ‘Το WET είναι ήταν ένα παιχνίδι με το νερό’ είναι μια έκθεση και περφορμανς μακράς διαρκείας που εστιάζει σε διαλογικές πρακτικές γύρω από το solo performance WET που έκανε πρεμιέρα το Φεβρουάριο του 2013 και παρουσιάστηκε στο Dance Throughout the Year, το Μάρτιο της ίδιας χρονιάς. Το WET ήταν το ‘επίσημα’ πρώτο έργο του Πέτρου Κονναρή μετά το τέλος των σπουδών του που όπως λέει και ο τίτλος της έκθεσης ήταν ένα παιχνίδι με το νερό. Ήταν επίσης το πρώτο έργο που πραγματοποιήθηκε με γυμνό χορευτή από την Κύπρο σε πλήρη έκθεση χωρίς φωτιστικές επικαλύψεις και θεατρικές προσόψεις, και ένα έργο διευρυμένης χορογραφίας.

Η έκθεση φέρνει ξανά στην επιφάνεια το σκηνικό του έργου και το video, μαζί με πέντε process-based artefacts που παρουσιάζουν τις συζητήσεις/γραπτές ανταλλαγές μέσω έμαιλ που είχε ο Πέτρος τις τελευταίες εβδομάδες με συνεργάτες, θεωρητικούς και καλλιτέχνες. Οι συνομιλίες εξετάζουν στοιχεία του αρχικού έργου όπως το γυμνό, το queer σώμα, θέματα έκθεσης και safe space αλλά και το έργο στο πλαίσιο του 2013 και σε σχέση με τη σύγχρονη πρακτική του δημιουργού. Παράλληλα, ο Πέτρος θα είναι διαθέσιμος για γραπτή συνομιλία για το performance και τις θεματικές.

Το ‘Το WET είναι ήταν ένα παιχνίδι με το νερό’. στοχεύει μέσα από τη κριτική, ποιητική και αναστοχαστική διαδικασία στην ενεργοποίηση ενός ανοιχτού διαλόγου μετατρέποντας το αρχικό έργο σε ζωντανό αρχείο, ένα δυναμικό πεδίο μνήμης, συζήτησης και επανανοηματοδότησης. 

Καλλιτεχνική επιμέλεια και Περφορμανς: Πέτρος Κονναρής
Επιμέλεια Έκθεσης: Ευαγόρας Βανέζης
Συνομιλίες με: Ροδιά Βόμβολου, Νατάσα Γεωργίου, Γαβριήλ Κουρέας, Χρήστος Πολυμενάκος, Erman Dolmaci
Σύλληψη/Ιδέα των process-based artefacts: Πέτρος Κονναρής, Ευαγόρας ΒανέζηςΓραφικά: Μάριος Πασχαλίδης

Είσοδος Ελεύθερη σε όλες τις δράσεις

Διοργάνωση: Στέγη Χορού Λεμεσού

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *